مدیران و فشارهای ذهنی روزمره

جایگاه مدیریت اگرچه اغلب از دور چشمگیر و جذاب بنظر رسیده است و حتی در مواردی ممکن است این طور جلوه نماید که بسیاری مدیران فارغ از دغدغه یا مشغله های مشابه سایر پرسنل هستند اما در واقعیت امر، یک مدیر مجبور است در طول روز اطلاعات زیادی را در ذهن خود دریافت کند، آن ها را طبقه بندی و تجزیه تحلیل کند و سپس بر آن اساس تصمیمات بسیاری را اتخاذ نماید.  شاید میزان استرس و بار ذهنی این مطلب تنها زمانی قابل لمس باشد که بتوانیم خودمان را در جایگاه یک مدیر بگذاریم و به انبوه تصمیمات ریز و درشتی که در هر روز پیش رو دارد نگاهی بیافکنیم.

گاهی حتی تصمیم گیری در مورد اینکه امروز چه ساعتی و چه غذایی بخوریم در عین اینکه در شرایط فراغت می تواند لذت بخش و مفرح باشد اما خیلی اوقات برای فردی در جایگاه یک مدیر می تواند باعث انفجار یک ذهن خسته شود. صد البته تفویض اختیار از مهارتهایی است که اغلب مدیران آن را بلدند و آن را بدیهی می دانند اما موارد مهمی هست که به راحتی نمی توان آنها را تفویض نمود و تلبار شدن یک به یک همین موارد گاهی موجب فشارهای ذهنی زیاد به مدیران سازمان ها می شود.

شاید یکی از وجوه تمایز مدیران با سایر افراد از لحاظ شخصیتی قدرت تحمل و مدیریت استرس و سپس تصمیم گیری سریع باشد. البته همیشه اینطور نیست که مدیران در برابر فشار ذهنی و استرس ضد گلوله باشند و به هر حال حتی با دانستن انواع روشهای مدیریت استرس گاهی اتفاق می افتد که این فشارها قابل مدیریت نیستند و بدن فرد به روش خود شروع به مدیریت فشارها و مشغله های ذهنی می کند تا ذهن را تسکین دهد و بدین ترتیب ذهن قادر خواهد بود مجددا به فعالیت روزانه اش ادامه دهد. بدیهی نیست اما طبیعی است که با رسیدگی و حل  فصل پرونده های باز موجود در ذهن می شود در حد امکان ذهن و بدن را همراهی نمود تا به رسالت خودشان عمل کنند. در این مرحله سیگنال ها و نشانه هایی که از بدن دریافت می شوند نقش هدایتگر را دارند که رسالت دارند تا توجه فرد را به نقاطی که نیازمند توجه هستند، جلب نمایند. شاید بتوان گفت بسیاری مسایل بوجود می آیند تا نگاه و توجه مورد نیاز ما را جلب کنند و تنها پس از درک و توجه عمیق ما مرتفع خواهند شد؛ چراکه بسیاری مواقع ما بجای کم کردن شعله زیر قابلمه، یا مقداری آب در قابلمه در حال جوش می ریزیم یا در قابلمه را می گذاریم. (اشاره به راه حل های سطحی و مقطعی)

مدیرانی که نمی توانند به نیاز خود برای یافتن روشهایی خنثی جهت تخلیه ناراحتی ها و فشارهای ذهنی و روحی شان پاسخ دهند، ناگزیرند آن فشارها و ناراحتی ها را به بیماری جسمانی تبدیل کنند. (یک مکانیزم دفاعی برای ایجاد آرامش و سازگاری با محیط)

مثلا بر اساس تحقیقات انجام شده، فردی که قادر به تخلیه خشم و ناراحتی خود نیست، به مرور زمان مبتلا به فشارخون و انواع آلرژی ها می شود. بدین ترتیب برای سازگاری و بقای فرد در شرایط موجود، ناراحتی از ذهن به جسم منتقل می شود تا ذهن بتواند به فعالیت خود ادامه دهد و مختل نشود.

بطور یقین یافتن راه مناسب برای تخلیه خشم که به خود فرد و دیگران آسیبی وارد ننماید بسیار مهم است و با کمی خلاقیت می توان راه های در عین حال ساده اما بسیار موثر و حتی لذت بخشی را یافت که نه تنها احساسات منفی، خشم و سایر ناراحتی های ما را تخلیه کند بلکه به دیگران و خود ما نیز آسیبی وارد نمی کنند.

یک راه بسیار بی خطر و لذت بخش ورزش و یا گشت و گذار در طبیعت است. راه های دیگر را شما بنویسید.